Het woord sekte stamt af van het Latijnse 'secta' wat stellingen betekent.
In dit verband gaat het om stellingen - die gevolgd worden door een groep aanhangers - die afwijken van wat in het algemeen binnen de christelijke kerk wordt aanvaard.
Dat laatste maakt de definitie van sekte wel wat lastig, zeker in een land als Nederland met 16 miljoen bondscoaches en evenzoveel dominees.
Er zijn twee benaderingen die je misschien wat houvast kunnen geven:
Een sekte kan je zien als een deel van het geheel, dat denkt dat het het geheel is.
Om een voorbeeld te geven: een stukje van een taart, dat denkt dat het de hele taart is.
Een groepering die denkt dat zij het alleen bij het rechte eind hebben en dat de rest in het geheel dwaalt, heeft dus sektarische trekjes.
Binnen de kerk is nog een spoor te zien: christelijke sekten (maar dit geldt ook voor andere religies) hebben vaak naast de oorspronkelijke heilige boeken extra aanvullingen van latere datum, die de eigenlijke leerstellingen aanvullen.
Een goed voorbeeld is het boek van Mormon, van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen (de Mormonen).
Maar met dezelfde maat gemeten, is de christelijke kerk in zijn geheel dan eigenlijk ook een uit de hand gelopen Joodse sekte!